รายละเอียด: ++:: เรื่องราวตามประวัติศาสตร์ของ Lee San : Wind of the palace ::++
เรื่องราวตามประวัติศาสตร์ กษัตริย์จองโจ (Jeongjo) แห่งโชซอน กษัตริย์ที่ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นกษัตริย์ที่เป็นที่รักของราษฎรมากที่สุด ผู้ปกครองอาณาจักรด้วยความโอบอ้อมอารี พระองค์มีความพยายามที่จะการปฏิรูปและปรับปรุงประเทศชาติ กษัตริยจองโจพระนามเดิมคือ อีซาน (Yi San) พระองค์ครองราชย์ต่อจาก กษัตรย์ยองโจ (King Yeong Jo) พระอัยกา พระองค์เป็นพระโอรสขององค์รัชทายาท ซาโด (Crown Prince Sado) โอรสองค์ที่สองของกษัตรย์ยองโจที่ประสูติจาก พระสนมซอนฮึย (Lady Sonhui) เนื่องจาก เจ้าชายฮโยจัง(Hyojang) พระโอรสองค์แรกเสียชีวิตตั้งแต่เยาว์วัย หลังจากนั้นเจ็ดปีองค์ชายซาโดจึงได้รับตำแหน่งรัชทายาทในขณะที่ซาโดเพิ่งเกิดได้ไม่นาน เหตุการณ์นี้ได้ทำให้เกิดกระแสต่อต้านจากฝ่ายที่มีอำนาจในขณะนั้น ซาโดได้รับการเลี้ยงดูจากกษัตริย์ยองโจเป็นอย่างดีเพื่อที่จะเป็นกษัตริย์ในอนาคต ต่อมาระหว่างกษัตริย์ยองโจและซาโดได้เกิดการระแคะระคายซึ่งกันและกัน ซาโดเริ่มมีอาการกลัวพระบิดาของตน ด้วยความกลัวนี้ทำให้รัชทายาทซาโดเกิดอาการทางจิตต้องทุบตีหรือฆ่าผู้คนเพื่อที่จะระบายความตึงเครียด การที่ซาโดทำเช่นนี้นำพาความผิดหวังมาสู่กษัตริย์ยองโจเป็นอย่างมาก บางบันทึกก็กล่าวขุนนางราชนิกุลฝ่าย พระมเหสีจองซุน (Queen Jeong Sun) ได้ใส่ร้ายซาโดว่าพยายามโค่นบัลลังก์ของกษัตริย์ยองโจ ดังนั้นกษัตริย์ยองโจจึงมีรับสั่งให้ขังซาโดไว้ในลังไม้ หลังจากถูกขังเป็นเวลา 8 วัน ซาโดก็ได้เสียชีวิต เหตุการณ์นี้นับว่าเป็นหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์รู้จักกันดีในนาม Imo Incident ซึ่งในเวลานั้นอีซานมีอายุได้เพียง 11 ปี เหตุการณ์นี้ได้กระทบกระเทือนจิตใจ และก่อให้เกิดความสบสนแก่อีซานเป็นอย่างมาก ซาโดแต่เดิมแล้วมีชื่อว่า เจ้าชายชางฮอน (Changheon) หลังจากที่ถูกขังจนสิ้นพระชนม์ กษัตริย์ยองโจรู้สึกเสียพระทัยเป็นอย่างมากจึงทรงตั้งพระนามใหม่ว่าซาโด แปลว่า สำนึกเสียใจ ในคำจารึกที่สุสานของกษัตริย์ยองโจได้เขียนไว้ว่าพระองค์ไม่ได้ตั้งใจที่จะฆ่าพระโอรสของพระองค์ แต่ต้องการให้บทเรียนแก่ซาโดเท่านั้น พระองค์รู้สึกเสียพระทัยต่อการตายของซาโด ทั้งยังไม่ต้องการให้ผู้คนมองว่าเป็นพ่อที่ใจร้ายและทารุณ กษัตริย์ยองโจได้กล่าวอีกว่าเจ้าชายต้องฉลาดทุกคนต่างคาดหวังว่า เขาจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับอาณาจักร แต่เขากลับไม่เรียนรู้ในสิ่งที่ดีงาม ประพฤติตนไม่เหมาะสมและคบอันธพาลซึ่งเป็นภัยต่อประเทศชาติ เหล่านี้คือสิ่งที่กษัตริย์ยองโจอธิบายถึงเบื้องหลังการลงโทษที่ไม่เคยมีมาก่อน ส่วนของพระชนนีของกษัตริย์จองโจคือ พระนางฮเย-คยอง (Lady Hyekyeong) อีซานมีจิตใจดีและเฉลี่ยวฉลาดถอดแบบมาจากพระชนนีของพระองค์ อีกนัยหนึ่งความเจริญทางการปกครองในสมัยของพระองค์ต้องขอบคุณความสามารถของนางที่ได้ให้การศึกษาแก่อีซาน นางเป็นบุตรีของขุนนางตระกูลฮง เป็นตระกูลขุนนางที่สืบทอดมาอย่างยาวนานและมีการเกี่ยวดองกับเชื้อพระองค์มาตลอด ถึงกระนั้นครอบครัวของนางก็มีฐานะยากจนนางได้รับเลือกจากกษัตริย์ยองโจให้เป็นพระชายาขององค์ชายซาโดเมื่ออายุได้ 10 ขวบ พระนางได้ให้กำเนิดอีซานท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกษัตริย์ยองโจและซาโดซึ่งในขณะนั้นมีที่ท่าจะคลี่คลายลงบ้าง พระนางรักลูกของพระนางมากยิ่งกว่าชีวิตและตัดสินใจที่จะไม่ให้อีซานเป็นเหมือนพระบิดาเป็นอันขาด พระนางถูกปลดจากตำแหน่งองค์หญิงรัชทายาทหลังจากซาโดเสียชีวิต ถึงแม้ว่าพระสวามีของพระนางจะถูกฆ่าแต่นางได้นิ่งเงียบและมีสติเพื่อลูกชายของพระนางและสอนอีซานว่าไม่ให้ยึดติดกับความแค้น พระนางได้เขียนอัตถชีวประวัติชื่อ The Memoirs of Lady Lady Hyekyeong หรือ Memoirs of a Korean Queen (Hanjung nok) ถ่ายทอดเรื่องราวของพระนางในขณะนั้น รวมทั้งเรื่องราวของนางตั้งแต่เกิดและบรรพชนของพระนาง ในบันทึกเล่มนี้นางได้กล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างกษัตริย์ยองโจและพระสวามีของนาง นางได้กล่าวว่ากษัตริย์ยองโจปฏิบัติกับซาโดไม่ดีเท่าที่ควรทำให้ซาโดที่มีความอบอุ่นและอ่อนโยนโดยนิสัย ต้องตกอยู่ในสภาพถูกรบกวนทางจิตความกลัวของซาโดค่อย ๆ เริ่มจาก ความหวาดกลัว เครื่องนุ่งห่มต้องเสียเวลาเป็นเวลานานในตอนเช้า เพื่อเลือกอาภรณ์จนถึง การทำร้ายบรรดาข้าหลวง
บันทึกนี้นับว่าเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ที่ประเมินค่ามิได้บันทึกเล่มนี้ถ่ายทอดประวัติศาสตร์ทางการเมืองในสมัยโชซอนตั้งแต่สมัยกษัตริย์ยองโจ กษัตริย์จองโจ กษัตริย์ซุนโจ (King Sunjo) นอกจากกษัตริย์ยองโจจะจัดแจงเรื่องการอภิเษกขององค์ชายซาโดแล้ว พระองค์ยังจัดแจงการอภิเษกของพระนัดดาองค์ชายอีซานด้วยเช่นกัน องค์ชายอีซานได้อภิเษกกับ พระชายาฮโยอิว (Hyo-eui) ผู้ที่พระอัยกาทรงคัดเลือกด้วยวัยเพียง 10 ชันษา ถึงแม้ว่ากษัตริย์จองโจจะประสบความทุกข์ยากตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ก็ตามแต่ต่อมาพระองค์ก็ได้เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งผู้ทำให้เกิดความเฟื่องฟูความรู้ทางศิลปวัฒนธรรม กษัตริย์จองโจได้รับการสนับสนุนจากขุนนางอาวุโสชื่อ ฮงคุกยอง (Hong Guk- Yeong) ขุนนางที่ต้องการจะเพิ่มอำนาจให้แด่พระองค์ แต่มาฮงคุกยองเริ่มกุมอำนาจเบ็ดเสร็จในราชวัง และพยายามลอบฆ่ากษัตริย์จองโจ พระองค์จึงสั่งประหารฮงคุกยอง และควบคุมการบริหารงานราชสำนักด้วยพระองค์เองทั้งหมด ในรัชสมัยของพระองค์ได้มีการปฏิรูปหน่วยงานต่าง ๆ และวางรากฐานการปกครองให้กับ อาณาจักร อีกทั้งพระองค์ยังทรงเป็นผู้นำในการขจัดขั้วอำนาจทางการเมืองมีการจัดตั้ง คยูจาง-คัก (Kyujang-gak) ซึ่งเป็นห้องสมุดของอาณาจักร จุดประสงค์คือปรับปรุงด้านวัฒนธรรม และการปกครอของโชซอน และให้เจ้าหน้าที่สนใจได้ศึกษา นอกจากนี้ยังเป็นวิธีหนึ่งในการลดความมั่งคั่งของคนชั้นสูงที่มีความเกี่ยวดองกับพระมเหสีจองซุน อีกทั้งยังมีการสนับสนุนการเรียนของนักเรียนซีฮัก (นักเรียนโรงเรียนนักปราชญ์) ด้านเศรษฐกิจพระองค์ทรงฟื้นฟูเศรษฐกิจด้วยความรู้การตลาดที่กว้างขวางของพระองค์ ในสมัยนี้อุตสาหกรรมเพื่อการยังชีพภายในครอบครัวถูกแทนที่ด้วยการทำการค้า นับว่าศตวรรษที่ 18 คือจุดเปลี่ยนที่สำคัญของเศรษฐกิจ การพาณิชย์ ได้มีองค์กรการค้าเกิดขึ้นโชซอนได้ส่งสินค้าออกไปยังจีนตามคำแนะนำของ ซองซงยอน (Seong Song Yeon) (พระสนมของกษัตริย์จองโจ) กษัตริย์จองโจใช้เวลาเป็นอย่างมากในการพยายามที่ลบล้างเรื่องราวที่ได้ชื่อ ว่ามีอาการป่วยทางจิตของพระบิดา ทรงสถาปนาพระนามของพระบิดาของพระองค์ว่า ชังโจ (Jangjo) ซึ่งถือเป็นพระนามที่เทียบเท่ากษัตริย์ ผู้คนนิยมเรียกว่า กษัตริย์ในหีบศพ และสำเร็จโทษเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงค์ที่เกี่ยวข้องกับการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ย้ายศาลของเมืองซูวอนโทมาไว้ใกล้กับสุสานของพระบิดา อีกทั้งพระองค์ยังสร้างปราการ ฮวาซอง (Hwaseong) ไว้พิทักษ์สุสาน ในปัจจุบันสถานที่นี้องค์การ ยูเนสโก ประกาศให้เป็นมรดกโลก ป้อมปราการฮวาซอง (Hwaseong, the Brilliant Fortress) สร้างขึ้นโดยใช้ปั้นจั่นเป็นครั้งแรกและการวิศวกรรมโยธาอันทันสมัยที่สุด ในศตวรรษที่ 18 ป้อมนี้ได้รับการออกแบบให้ใช้ประโยชน์ในด้านการเมือง การค้าและการทหาร โดยได้รับอิทธิพลมาจากซิลฮัก (silhak) หรือ การเรียนรู้ในเชิงปฏิบัติ ซึ่งเป็นแนวความคิดใหม่ในสมัยนั้น ตัวป้อมได้รับการก่อสร้างโดยวิทยาการชั้นสูงและด้วยอุปกรณ์ ก่อสร้างที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ โครงสร้างของป้อมในแต่ละแห่ง ผสมผสาน ให้สอดคล้องกับสถาปัตยกรรมที่อลังการในเชิงยุทธศาสตร์ได้เป็นอย่างดี กษัตริย์จองโจมีพระมเหสีและพระสนมรวมกัน 5 พระองค์ คือ พระมเหสี ฮโยอึย (Queen Hyoeui), พระสนมซอง (ซองซงยอน) (Royal Noble Consort Seon from the Seong clan), พระสนมปาร์ค (Royal Noble Consort Su from the Park clan), พระสนมฮง (Royal Noble Consort Won from the Hong clan) น้องสาวของฮงคุกยอง, พระสนมยุน (Royal Noble Consort Hwa from the Yun clan) มีพระโอรสพระธิดารวม 3 พระองค์ รัชทายาทมุนฮโย (Crown Prince Munhyo) จากพระสนมซอง, องค์ชายซุนโจ (Sunjo) (ต่อมาได้ขึ้นเป็นกษัตริย์สืบต่อจากกษัตริย์จองโจ), องค์หญิงซุกซอน (Princess Sukseon) จากพระสนมปาร์ค